ព័ត៌មានថ្មីៗ
(7-វិច្ឆិកា-2017)
ស្រុកអន្លង់វែងគឺជាស្រុកមួយស្ថិតនៅក្នុងខេត្តឧត្តរមានជ័យ។ ស្រុកនេះត្រូវបានមនុស្សគ្រប់គ្នាស្គាល់ដោយសារ អន្លង់វែងជាមូលដ្ឋានរឹងមាំចុងក្រោយរបស់ខ្មែរក្រហម។ តាមរយៈដំណើរទស្សនកិច្ចសិក្សាដែលរៀបចំឡើងដោយមជ្ឈមណ្ឌលសន្តិភាពអន្លង់វែង ខ្ញុំមានឱកាសមកកាន់តំបន់ប្រវត្តិសាស្ត្រនេះ
(6-វិច្ឆិកា-2017)
ម្តាយខ្ញុំឈ្មោះ ស៊ីវសី សៅរ៉ាវី (ហៅ ពៅ) ជាពុទ្ធសាសនិកមួយរូប កើតនៅឆ្នាំ១៩៦០ នៅភូមិគ្រាំងស្វាយ ឃុំស្រែរនោង ស្រុកត្រាំកក់ ខេត្តតាកែវ។ ម្តាយខ្ញុំជាកូនស្រីក្នុងគ្រួសារកសិករដែលមានបងប្អូនប្រុសស្រី៦នាក់ និងមានឪពុកឈ្មោះ ឈិត សី និងម្តាយឈ្មោះ ស៊ីវ ប៉ាន។ ម្តាយខ្ញុំបានរៀនសូត្រត្រឹមថ្នាក់ទី៧ (សម័យសង្គមរាស្រ្តនិយម)។
(1-វិច្ឆិកា-2017)
លុច ជួប មានស្រុកកំណើតនៅភូមិតាភរ ឃុំតាភរ ស្រុកថ្មពួក ខេត្តបន្ទាយមានជ័យ។ ប្រពន្ធទីមួយរបស់ ជួប ស្លាប់ក្នុងឆ្នាំ១៩៧៥ ពេលសម្រាលកូនដំបូង ក្រោយមក ជួប យកប្រពន្ធក្រោយឈ្មោះ អ៊ុច ដាម និងកូន៤នាក់ (ប្រុសបីនាក់ស្រីមួយនាក់)។ ជាគ្រួសារកសិករ ជួប មានឪពុកឈ្មោះ លុច ជុំ (ស្លាប់) និងម្តាយឈ្មោះ មីន វ៉ាង (ស្លាប់)
(1-វិច្ឆិកា-2017)
បើយោងតាមការសិក្សាស្រាវជ្រាវរបស់លោក ហ៊ុន សារិន សាស្រ្តាចារ្យសិល្បៈតន្រ្តីខ្លុយ មានអាយុកាលរាប់ពាន់ឆ្នាំមកហើយ ជាក់ស្តែង នៅសម័យនគរភ្នំនាសតវត្សរ៍ទី៣ (ឆ្នាំ២៤៣) ទូតខ្មែរបានធ្វើតង្វាយទៅស្រុកចិននូវក្រុមភ្លេងមួយក្រុម ដែលក្នុងនោះមានអ្នកផ្លុំខ្លុយដែរ នេះបើយោងតាមសៀវភៅរបស់ Annale Extreme Oriant បោះពុម្ពនៅឆ្នាំ១៩៣៥។
(31-តុលា-2017)
ឈ្មោះដើម ហែម ហេង ពេលចូលបដិវត្តន៍ឈ្មោះ ហែម អឿន មានអាយុ៣៦ឆ្នាំ ជាជនជាតិខ្មែរ នាទីជាប្រធានមន្ទីរវរសេនាតូចលេខ៨០៥ កងពលលេខ៨០១។ អឿន មានលំនៅនៅភូមិស្លា ឃុំឈើទាល ស្រុកស្វាយរៀង ខេត្តស្វាយរៀង បច្ចុប្បន្នរស់នៅខេត្តស្វាយរៀងដដែល។
(27-តុលា-2017)
ដកស្រង់ចេញពីឯកសារលេខ J០០០៤៦   សាយ អាត អាយុ២៣ឆ្នាំ (ក្នុងឆ្នាំ១៩៦៩) មានស្រុកកំណើតនៅភូមិត្រាង ឃុំបន្ទាយនាង ស្រុកមង្គលបូរី តំបន់៣។ អាត ត្រូវបានអង្គការចាប់ខ្លួននៅថ្ងៃទី១២ ខែវិច្ឆិកា ឆ្នាំ១៩៧៧។ មុនពេលអង្គការចាប់ខ្លួន អាត មាននាទីជាសមាជិកកងតូច កងចល័តនិមិត្ត ភូមិភាគពាយ័ព្យ។ កំណត់ហេតុរបស់ អាត ត្រូវបានធ្វើចប់ នៅថ្ងៃទី០៣ ខែធ្នូ ឆ្នាំ១៩៧៧
(26-តុលា-2017)
កោះរងាវ គឺជាកោះដែលធំជាងគេនៅទន្លេមេគង្គ ដែលស្ថិតក្នុងស្រុកសម្បូរណ៍ ខេត្តក្រចេះ។ កោះរងាវ មានប្រវែង៤៥គីឡូម៉ែត្រ និងមានបួនភូមិ គឺភូមិកោះផ្តៅ ភូមិសូភិន ភូមិកំពង់ក្របី និងភូមិអំពិលទឹក។ ប្រជាពលរដ្ឋដែលរស់នៅកោះរងាវភាគច្រើនប្រកបរបរធ្វើស្រែចម្ការ និងនេសាទ។ ប៉ុន្តែប៉ុន្មានឆ្នាំចុងក្រោយនេះ ដោយសារតែជីវភាពខ្វះខាត
(25-តុលា-2017)
ខ្ញុំបានជួបសម្ភាសជាមួយមីងម្នាក់ដែលមានវ័យ៤៧ឆ្នាំ អំពីរឿងរ៉ាវនៅក្នុងរបបខ្មែរក្រហម។ គាត់មានឈ្មោះ ណៅ នាលី សព្វថ្ងៃរស់នៅភូមិតាងួន សង្កាត់កាកាប ខណ្ឌពោធិ៍សែនជ័យ ក្រុងភ្នំពេញ។ មីង នាលី បានចែករំលែកបទពិសោធន៍ដ៏ជូរចត់របស់គាត់ជាមួយខ្ញុំថា៖ គាត់មានស្រុកកំណើតនៅស្រុកគីរិវង្ស ខេត្តតាកែវ
(24-តុលា-2017)
ជីវិតប៉ារបស់ខ្ញុំឈ្មោះ ប៉ោ ឈៀង ធ្លាប់បានឆ្លងកាត់ភ្លើងសង្រ្គាមតាំងពីសម័យ លន់ នល់ មកម្ល៉េះ ដែលពេលនោះគាត់ស្ថិតក្នុងវ័យក្មេងនៅឡើយ។ ការប្រយុទ្ធគ្នារវាងកងទ័ព លន់ នល់ និងកងទ័ពបដិវត្តន៍ខ្មែរក្រហមកើតឡើងជាញឹកញយ។ គ្រួសារប៉ារបស់ខ្ញុំដែលរស់នៅឃុំគោកត្រប់ ស្រុកកណ្តាលស្ទឹង ខេត្តកណ្តាល បាននាំគ្នាភៀសខ្លួនមកនៅក្បែរស្រុកបាទី
(24-តុលា-2017)
ប្រវត្តិឃុំកំពង់ភ្លុក
នៅពេលល្ងាចថ្ងៃមួយ ក្រោយពេលបំពេញការងារចប់រួចរាល់ ខ្ញុំបានអង្គុយសំណេះ​សំណាលជាមួយលោកតាម្នាក់ នៅផ្ទះរបស់គាត់ក្បែរមាត់ទឹកនៃបឹងទន្លេសាប ដែលស្ថិត​នៅក្នុងឃុំកំពង់ភ្លុក និងបានសួរនាំគាត់ពីរឿងរ៉ាវផ្សេងៗ។
(23-តុលា-2017)
ព្រំ ណៃ បានស្ម័គ្រចិត្តចូលរួម តស៊ូបដិវត្តន៍តាំងពីអាយុ១២ឆ្នាំ រហូតដល់របបខ្មែរក្រហមដួលរលំនៅដើមឆ្នាំ១៩៧៩។  ណៃ ជាកូនច្បង ក្នុងចំណោមបងប្អូនប្រុសស្រី៨នាក់ (ស្រី៣នាក់) ដែលមានឪពុកឈ្មោះ វ័រ សៀង (ស្លាប់) និងម្តាយឈ្មោះ ព្រំ ឈាក (ស្លាប់)។ ឪពុកម្តាយ ណៃ ជាកសិកររស់នៅភូមិប្រាំង ឃុំដងពែង ស្រុកស្រែអំបិល ខេត្តកោះកុង។
(20-តុលា-2017)
ស្ថិតក្នុងវ័យ៧៧ឆ្នាំ លោកតា គឹម ងន ហាក់មានកម្លាំងពលំមាំមួនជាងមនុស្សមួយចំនួន ដែលមានវ័យស្របាលគាត់។ កំពុងតែមមាញឹកធ្វើកិច្ចការផ្ទះ តាងន បានមកទទួល ខ្ញុំ និងក្រុមការងារឲ្យចូលទៅអង្គុយលេងនៅលើគ្រែក្រោមម្លប់ដើមស្វាយ មុខផ្ទះស្លឹករបស់គាត់ដោយក្តីរាក់ទាក់។
(19-តុលា-2017)
ក្រៅអំពីភាពលំបាកវេទនា និងការបែកបាក់គ្រួសារដែលអ្នកគ្រូ រស់ ណាវី បានជួបប្រទះនៅក្នុងរបបខ្មែរក្រហម ណាវី ក៏មានមិត្តជិតស្និទ្ធម្នាក់ដែលបានប្រព្រឹត្តិល្អមកលើគាត់នៅក្នុងគ្រាលំបាក ហើយអំពើល្អនេះមានអត្ថន័យជ្រាលជ្រៅខ្លាំងណាស់សម្រាប់គាត់ ព្រមទាំងបានជំរុញលើកទឹកចិត្តគាត់ឲ្យមានសង្ឃឹមឡើងវិញ
(18-តុលា-2017)
ក្រមា ជាសំពត់ប្រពៃណីរបស់ប្រជាជនខ្មែរ សម្រាប់ប្រើប្រាស់ក្នុងជីវភាពប្រចាំថ្ងៃតាំងពីយូរលង់ណាស់មកហើយ។ ក្រមា ធ្វើឡើងពីសរសៃរអំបោះ ឬសូត្រតាមការនិយម និង តម្រូវការរបស់ប្រជាជន។ យើងអាចយកក្រមាមកប្រើប្រាស់បានច្រើនយ៉ាងដូចជា ស្លៀក ឬរុំដណ្តប់រាងកាយ បង់ក ឆ្នួតក្បាល ជូតមុខជាដើម។
(17-តុលា-2017)
ជាស្ត្រីម៉េមាយដែលទទួលបន្ទុកចិញ្ចឹមកូនប្រុសស្រី៨នាក់ ម្តាយរបស់ខ្ញុំ កែវ សុច មិនដែលត្អូញត្អែរម្តងណាឡើយ ចំពោះអម្រែកគ្រួសារដ៏ធ្ងន់នេះ។ កាលពីជាង១០ឆ្នាំមុន ដោយសារតែជីវភាពគ្រួសារមានការលំបាកខ្លាំង ម្តាយខ្ញុំបានសម្រេចចិត្ត មកធ្វើជាកម្មករបោសសំរាមឲ្យក្រុមហ៊ុនមួយនៅភ្នំពេញ ដើម្បីបានប្រាក់ខ្លះផ្គត់ផ្គង់ជីវភាពគ្រួសារ។
(16-តុលា-2017)
កើតក្នុងគ្រួសារអ្នកស្រែចម្ការ ជីតារបស់ខ្ញុំមានជីវភាពលំបាកណាស់ទៅហើយ ថែមពីលើនេះទៅទៀត គាត់បានជួបប្រទះសង្គ្រាមស៊ីវិលក្នុងប្រទេស ដែលរឹតតែធ្វើឲ្យជីវិតរបស់គាត់ កាន់តែលំបាកថែមទៀត។ ជីតារបស់ខ្ញុំមានឈ្មោះ ធូ សុន មានស្រុកកំណើតនៅឃុំ ត្រពាំងឈូក ស្រុកគងពិសី ខេត្តកំពង់ស្ពឺ។
(13-តុលា-2017)
នៅខែមិថុនា ឆ្នាំ១៩៧៧ តាម៉ុក បានបញ្ជូន សុខ រុំ និងនារីវ័យជំទង់ប្រមាណ៥០០ នាក់ផ្សេងទៀតពីខេត្តតាកែវ ភូមិភាគនិរតី ឲ្យទៅដឹកនាំប្រជាជននៅតាមភូមិឃុំនៅក្នុងភូមិ ភាគពាយ័ព្យ បន្ទាប់ពីកម្មាភិបាលដឹកនាំចាស់នៅភូមិភាគពាយ័ព្យ ត្រូវបានថ្នាក់ដឹកនាំខ្មែរក្រហមចោទថាក្បត់ និងចាប់ខ្លួនយកទៅសម្លាប់។
(13-តុលា-2017)
ជាយុទ្ធជនមួយរូប ដែលបានចូលរួមចលនាតស៊ូបដិវត្តន៍របស់ខ្មែរក្រហម ដើម្បីធ្វើការប្រឆាំងនឹងរបប នល់ នល់ ឆែម ហួន បានលះបង់ភាពសប្បាយជាយុវវ័យ និងឃ្លាតឆ្ងាយពីគ្រួសាររបស់ខ្លួនតាំងពីឆ្នាំ១៩៧១មក។ ហួន ជាកូនទីពីរ ក្នុងចំណោមបងប្អូន៤នាក់ (ស្រីម្នាក់) ក្នុងត្រកូលកសិករ ដែលមានឪពុកឈ្មោះ ឆែម ហម (ស្លាប់)
(6-មេសា-2017)
បន្ទាប់ពីសេនាប្រមុខ លន់ នល់ ធ្វើរដ្ឋប្រហារទម្លាក់សម្តេចព្រះ នរោត្តម សីហនុ នៅថ្ងៃទី១៨ ខែមីនា ឆ្នាំ១៩៧០ យុវជនមួយចំនួននៅក្នុងឃុំក្រូច ស្រុកព្រៃឈរ ខេត្តកំពង់ចាម បានស្ម័គ្រចិត្តចូលបម្រើក្នុងជួរកងទ័ពរំដោះ។ មួយចំនួនទៀតត្រូវរដ្ឋអំណាចមូលដ្ឋានចាប់បង្ខំឲ្យចូលរួម ទោះបីជាសាមីខ្លួនមិនពេញចិត្តក៏ដោយ។
(5-មេសា-2017)
យ៉េង សិរីរ័ត្ន «មនោសញ្ចេតនានៃរូបចម្លាក់» 
កាលពីប៉ុន្មានឆ្នាំមុន ខ្ញុំធ្លាប់បានឃើញស្នាដៃសិល្បៈរបស់ ស៊ីរា មួយចំនួន ជា ពិសេសផ្ទាំងគំនូររបស់គាត់។ ជាទូទៅ គំនូរទាំងនេះត្រូវបានគូសឡើងនៅលើផ្ទាំងក្តារបន្ទះធំៗ ដែលពោរពេញទៅដោយគំនិតបង្កប់
ទស្សនាវដ្តីនៃមជ្ឈមណ្ឌលឯកសារកម្ពុជា
ចំណងជើងវិទ្យុ
ឯកសារវីដេអូ
ឯកសារវីដេអូ
កម្រងរូបថត