សោម ប៊ុនថន

ខ្ញុំឈ្មោះ ស៊ុំ អូន អាយុ៦៣ឆ្នាំ កើតនៅក្នុងភូមិរំដេង (បច្ចុប្បន្នភូមិចង្គំកណ្ដាល) ឃុំទន្លូង ស្រុកមេមត់ ខេត្តកំពង់ចាម។ បច្ចុប្បន្ន ខ្ញុំរស់នៅភូមិជំនុំពល ឃុំជាំតាម៉ៅ ស្រុកមេមត់ ខេត្តត្បូងឃ្មុំ។ ខ្ញុំមានឪពុកឈ្មោះ

ខ្ញុំឈ្មោះ ម៉េង កុល អាយុ៦៧ឆ្នាំ រស់នៅភូមិព្រៃអង្គុញ ឃុំព្រៃកណ្តៀង ស្រុកពាមរក៍ ខេត្តព្រៃវែង។ នៅក្នុងរបបខ្មែរក្រហម ប្រធានកងចាត់តាំងខ្ញុំឱ្យធ្វើការនៅក្នុងកងកុមារដោយមានភារកិច្ចកាប់ដើមទន្ទ្រានខែត្រ និងធ្វើជីលេខ១។ ការធ្វើជីលេខ១ គឺត្រូវកើបលាមកមនុស្សនៅតាមផ្ទះយកមកហាលឱ្យស្ងួតដើម្បីលាយជាមួយដើមទន្ទ្រានខែត្រធ្វើជី។ កាលនោះ ទោះបីជាខ្ញុំមានអារម្មណ៍ខ្ពើមលាមកយ៉ាងណា

ខ្ញុំឈ្មោះ ផែង យ៉ង់ អាយុ៧០ឆ្នាំ ប្រកបមុខរបរធ្វើស្រែ បច្ចុប្បន្នរស់នៅភូមិភគ្គនេស្ស សង្កាត់តាកោ ក្រុងព្រៃវែង ខេត្តព្រៃវែង។ កាលពីសម័យសង្គមរាស្ត្រនិយម ខ្ញុំគឺជាសិស្សរៀនថ្នាក់ទី៧។ នៅចន្លោះឆ្នាំ១៩៧២ ដល់ ឆ្នាំ១៩៧៣ ខ្ញុំបានបួសជាព្រះសង្ឃនៅវត្តវិហារសួគ៌។

ខ្ញុំឈ្មោះ បុម វន្នី អាយុ៦២ឆ្នាំ សព្វថ្ងៃខ្ញុំគឺជាគ្រូបង្រៀន រស់នៅភូមិអណ្ដែងសាំងខ្មែរ ឃុំជីខ្មា ស្រុកទ្រាំង ខេត្តតាកែវ។ ខ្ញុំគឺជាកូនពៅក្នុងគ្រួសារដែលមានបងប្អូនបង្កើតចំនួន៣នាក់។ កាលពីក្មេង ខ្ញុំរៀនដល់ថ្នាក់ទី៨ នៅសាលាបឋមសិក្សា ជីខ្មា។ នៅឆ្នាំ១៩៧៣

ខ្ញុំឈ្មោះ ធូក សារឿន អាយុ៧៥ឆ្នាំ រស់នៅភូមិភីរី ឃុំរលាំងកែន ស្រុកកណ្ដាលស្ទឹង ខេត្ដកណ្ដាល។ សព្វថ្ងៃ ខ្ញុំគឺជាមេភូមិមើលការខុសត្រូវ និងសុខទុក្ខប្រជាជន។ កាលពីរបប លន់ នល់ ខ្ញុំប្រកបរបរ

ខ្ញុំឈ្មោះ ងិន ប៉ិច អាយុ៧១ឆ្នាំ កើតនៅភូមិកំពង់ដំរី ឃុំកំពង់ដំរី ស្រុកឆ្លូង ខេត្តក្រចេះ។ បច្ចុប្បន្ន ខ្ញុំរស់នៅភូមិជំនុំពល ឃុំជាំតាម៉ៅ ស្រុកមេមត់ ខេត្តត្បូងឃ្មុំ។ ខ្ញុំមានឪពុកឈ្មោះ ងិន