សោម ប៊ុនថន

ស្រាវជ្រាវ

មឹះ ភេល ៖ ចងចាំមិនបំភ្លេចពេលខ្មែរក្រហមបង្ខំឱ្យធ្វើការងារធ្ងន់ដោយមិនឱ្យហូបគ្រប់គ្រាន់ និងហាមឃាត់ទំនៀមទម្លាប់ស្ទៀង

ខ្ញុំឈ្មោះ មឹះ ភេល ភេទប្រុស អាយុ៦៨ឆ្នាំ គឺជាជនជាតិដើមភាគតិចស្ទៀង កើតនៅភូមិពងទឹក ឃុំទន្លូង ស្រុកមេមត់ ខេត្តកំពង់ចាម។ បច្ចុប្បន្ន ខ្ញុំរស់នៅភូមិក្តុលលើ ឃុំទន្លូង ស្រុកមេមត់ ខេត្តត្បូងឃ្មុំ។

ស្រាវជ្រាវ

ម៉ែ សំឡាន ៖ ភៀសខ្លួនព្រោះកងទ័ពថៃយកទូកុងតឺន័រមកដាក់នៅជាប់ផ្ទះ

ខ្ញុំឈ្មោះ ម៉ែ សំឡាន អាយុ៧៣ឆ្នាំ កើតនៅភូមិអូរតាទាត់ ឃុំសំរុង ស្រុកព្រៃនប់ ខេត្តព្រះសីហនុ។ បច្ចុប្បន្ន ខ្ញុំរស់នៅភូមិកណ្ដាល ឃុំថ្មដា ស្រុកវាលវែង ខេត្តពោធិ៍សាត់។ ខ្ញុំមានឪពុកឈ្មោះ ឆាយ

ស្រាវជ្រាវ

ផាន់ ចរិយា ៖ ប្រជាជនភៀសសឹកក្នុងសង្រ្គាមឈ្លានពានពីកងទ័ពថៃ លើនៅតំបន់ថ្មដា

ខ្ញុំឈ្មោះ ផាន់ ចរិយា មានអាយុ៤៩ឆ្នាំ កើតនៅក្នុងឃុំបឹងខ្នារ ស្រុកបាកាន ខេត្តពោធិ៍សាត់។ បច្ចុប្បន្ន ខ្ញុំរស់នៅក្នុងភូមិសង្គមថ្មី ឃុំថ្មដា ស្រុកវាលវែង ខេត្តពោធិ៍សាត់។ ខ្ញុំមានឪពុកឈ្មោះ ផាន់ ម៉ៅ(ស្លាប់)

សំបុត្រ

ជម្លោះព្រំដែនកម្ពុជា-ថៃ៖ ការពិត និងការប្រឌិតភូតភរ នៅចំពោះមុខអង្គការសហប្រជាជាតិ

វាគឺពិតជាគួរឱ្យភ្ញាក់ផ្អើលនិងងឿងឆ្ងល់យ៉ាងខ្លាំង នៅពេលរដ្ឋាភិបាលថៃបង្ហាញនូវជំហរយ៉ាងមោះមុតដោយគ្មានភាពអៀនខ្មាស ក្នុងការបំភាន់និងប្រឌិតព័ត៌មានភូតភរយ៉ាងធ្ងន់ធ្ងរ ដែលអះអាងអំពីជម្លោះព្រំដែនរបស់ខ្លួនជាមួយនឹងប្រទេសកម្ពុជា នៅចំពោះមុខមហាសន្និបាតអង្គការសហប្រជាជាតិ។ ជាសំណាងល្អ សហគមន៍អន្តរជាតិគ្រាន់តែពិនិត្យមើលការពិតជាក់ស្តែងនៅទីតាំងមូលដ្ឋាននានា និងកំណត់ត្រាប្រវត្តិសាស្ត្រ គឺអាចធ្វើការសន្និដ្ឋានបានប្រកបដោយអំណះអំណាងសមហេតុផលអំពីអ្វីដែលជាតម្រូវការចាំបាច់ ដើម្បីដោះស្រាយជម្លោះព្រំដែនរវាងប្រទេសថៃ និងប្រទេសកម្ពុជាដោយសន្តិវិធី។ មានចំណុចមួយចំនួនដែលអាចចាត់ទុកថាគឺជាការពិត ចំពោះការលើកឡើងរបស់រដ្ឋាភិបាលថៃនៅចំពោះមុខមហាសន្និបាតអង្គការសហប្រជាជាតិ ហើយការពិភាក្សាផ្សេងទៀតគឺអាចចាប់ផ្តើមពីចំណុចទាំងនោះ៖ ទី១)

ស្រាវជ្រាវ

វីរនគរបាល ទួន លាន ពលីជីវិតនៅសមរភូមិថ្មដូន

នាងខ្ញុំឈ្មោះ ឆឹម ភួត អាយុ៤៤ឆ្នាំ សព្វថ្ងៃរស់នៅភូមិកំណប់ សង្កាត់បន្សាយរាក់ ក្រុងសំរោង ខេត្តឧត្តរមានជ័យ។ ទោះបីជាឆ្លងកាត់ឧបសគ្គ និងការលំបាកយ៉ាងណា ក្រុមគ្រួសាររបស់ខ្ញុំតែងតែមានភាពកក់ក្តៅ និងសុភមង្គលជានិច្ច ពីព្រោះខ្ញុំមានប្តីដ៏ល្អម្នាក់ឈ្មោះ ទួន លាន