សំបុត្រ

មជ្ឈមណ្ឌលឯកសារកម្ពុជា ផ្តល់អាទិភាពលើវិធីសាស្ត្រអប់រំដោយចាប់ផ្តើមពីសហគមន៍ក្នុងការបង្រៀនអំពីប្រវត្តិសាស្ត្រខ្មែរក្រហម នៅតាមមជ្ឈមណ្ឌលសហគមន៍ចំនួន ១៩ របស់ខ្លួន ដោយផ្តោតលើការប្រើប្រាស់បទពិសោធជីវិតពិតរបស់អ្នករស់រានមានជីវិតពីរបបខ្មែរក្រហម ជាជាងការពឹងផ្អែកតែមួយមុខទៅលើការផ្សព្វផ្សាយអំពីសៀវ​ភៅ​សិក្សាប្រវត្តិសាស្ត្រ​​ខ្មែរក្រហម។ វិធីសាស្ត្រនេះគឺផ្តល់អាទិភាពជាចម្បងដល់ដំណើរជីវិតពិតរបស់អ្នករស់រានមានជីវិតពីរបបខ្មែរក្រហម។ តាមរយៈការសង្កេតបឋមរបស់មជ្ឈមណ្ឌលឯកសារកម្ពុជា វិធីសាស្ត្រនេះបានបង្ហាញថា អ្នករស់រានមានជីវិតពីរបបខ្មែរក្រហម​យល់ថា សកម្មភាពអប់រំបែបនេះមានប្រយោជន៍យ៉ាងខ្លាំងក្នុងដំណើរការជួយព្យាបាលរបួសផ្លូវចិត្តរបស់ខ្លួន។ ចំណែកឯសាធារណជន និងសិស្សានុសិស្សដែលជាអ្នកស្ដាប់វិញគឺថា បទពិសោធជីវិតពិតទាំងនេះ

ក្រុមអ្នកសង្កេតការណ៍អាស៊ាន បានចុះទៅអង្កេតទីតាំងដែលពាក់ព័ន្ធនឹងមជ្ឈមណ្ឌលឆបោកតាមប្រព័ន្ធអនឡាញ និងតំបន់ប្រជាជនរស់នៅដែលរងការបំផ្លិចបំផ្លាញដោយសារជម្លោះរវាងកម្ពុជានិងថៃ។ ដូចជាអ្វីដែលគេអាចរំពឹងទុកជាមុនថា ប្រទេសថៃគឺមានបំណងយ៉ាងខ្លាំង ចង់បង្ហាញប្រាប់អំពីទីតាំងទាំងឡាយណាដែលពាក់ព័ន្ធទៅនឹងសកម្មភាពឧក្រិដ្ឋកម្មដល់ក្រុមអ្នកសង្កេតការណ៍អាស៊ាន ពីព្រោះប្រទេសថៃអាចប្រើប្រាស់រាល់ទីតាំងទាំងនោះជាឈ្នាន់ដើម្បីផ្តល់ភាពស្រប​ច្បាប់​ដល់ការវាយប្រហារពីសំណាក់ទាហានប្រដាប់អាវុធរបស់ខ្លួនទៅលើតំបន់ទាំងនោះ ដោយភ្ជាប់ជាមួយនូវអំណះអំណាង ឬការចោទប្រកាន់បន្ថែមថា ទីនោះគឺមានកងទ័ពកម្ពុជាប្រដាប់អាវុធស្ថិតនៅក្នុងតំបន់នោះដែរ។ ផ្ទុយទៅវិញ រដ្ឋាភិបាលថៃហាក់មានការស្ទាក់ស្ទើរក្នុងការបើកឱ្យមានការត្រួតពិនិត្យតំបន់ប្រជាជនរស់នៅ ដែលរងការបំផ្លិចបំផ្លាញ ព្រោះការបង្ហាញតំបន់ទាំងនេះគឺអាចធ្វើឱ្យបាត់បង់ភាពស្របច្បាប់ ចំពោះសកម្មភាពទាហានប្រដាប់​​អាវុធ​របស់ខ្លួន។

តើអ្វីទៅគឺជាការទទួលខុសត្រូវ ភាពស្មោះត្រង់ និងវិជ្ជាជីវៈនៅក្នុងកិច្ចការអន្តរជាតិ?តើវាគឺជាការទទួលខុសត្រូវ ដែរឬទេ សម្រាប់ប្រទេសមួយដែលប្រើប្រាស់កម្លាំងកងទ័ពដើម្បីមកកាន់កាប់ដែនដីរបស់ប្រទេសជិតខាង ដោយបានរំលោភលើកិច្ចព្រមព្រៀងបទឈប់បាញ់? តើវាមានក្រមសីលធម៌វិជ្ជាជីវៈដែរឬទេ ចំពោះប្រទេសមួយដែលបានជម្លៀសប្រជាជននៃប្រទេសជិតខាងរបស់ខ្លួន និងបង្កឱ្យមានទុក្ខវេទនាយ៉ាងធំធេងរាប់មិនអស់ដល់សហគមន៍នានា ដោយប្រើល្បិចកិច្ចកលថាគឺជាកិច្ចការទូតអន្តរជាតិនោះ? តើវាបង្ហាញនូវភាពស្មោះត្រង់ និងសុចរិតភាពដែរឬទេ ក្នុងការអះអាងថាព្រំដែនរបស់ប្រទេសជិតខាងគឺជាដែនដីមានវិវាទ ក្នុងពេលដែលសហគមន៍អន្តរជាតិ និងតុលាការអន្តរជាតិបានទទួលស្គាល់ព្រំដែនទាំងនោះ

ការសាងសង់ជញ្ជាំងគឺមានសារសំខាន់ប៉ុន្តែវាក៏អាចបង្កជាគ្រោះថ្នាក់បានដែរ។ ជញ្ជាំងផ្តល់នូវការការពារ សន្តិសុខ និងខណ្ឌចែកមនុស្សជាពីរផ្នែកផ្សេងគ្នា នៅពេលមានមូលហេតុ ភាពស្របច្បាប់ និងចាំបាច់ ដែលអាចធ្វើជាមូលដ្ឋានសមស្របសម្រាប់ការសាងសង់ជញ្ជាំង។ ជញ្ជាំងគឺមិនត្រឹមតែអាចសាងសង់ឡើងបានពីឥដ្ឋ លោហធាតុ ឬបេតុងតែប៉ុណ្ណោះទេ។ ការសាងសង់ជញ្ជាំងក៏អាចជាការគិតបែបអរូបី និងជាឧបករណ៍ផ្លូវចិត្តមួយដ៏មានអត្ថន័យ ដោយសារហេតុផលល្អៗទាំងអស់ខាងលើ។ ទោះបីជាការសាងសង់ជញ្ជាំងអាចបំពេញមុខងារស្របច្បាប់

ជាក់ស្តែងទាហានថៃគួរតែមានការប្រុងប្រយ័ត្នខ្ពស់ជាងនេះចំពោះបញ្ហាគ្រាប់មីនដែលស្ថិតនៅក្នុងដែនដីរបស់ខ្លួន​។ កត្តានេះហាក់ដូចជាចម្លែកនៅពេលដែលភាគីថៃអះអាងថា កម្ពុជាកំពុងដាក់គ្រាប់មីននៅលើទឹកដីថៃ ហើយសហគមន៍អន្តរជាតិហាក់ដូចជាស្តាប់ ឬមានទំនោរជឿលើការអះអាង រួមទាំងតំបន់ដែលធ្លាប់ស្ថិតក្រោមការកាន់កាប់របស់យោធា​ខ្មែរក្រហម ហើយទាហានថៃបានដាក់ពង្រាយកម្លាំងទាហានរបស់ខ្លួនយ៉ាងច្រើននៅក្នុងតំបន់នោះទៀតផង​។ ក្នុងស្ថានភាពបែបនេះ ការដាក់គ្រាប់មីនថ្មីគួរតែជារឿងពិបាក ឬអាចនិយាយបានថាស្ទើរតែមិនអាចធ្វើទៅបាន។ សម្រាប់ទាហានថៃ បញ្ហានេះគ្រាន់តែជាការសម្តែងល្ខោននយោបាយ និងការធ្វើសមយុទ្ធយុទ្ធសាស្ត្រនយោបាយពោលគឺជាល្បែងនយោបាយមួយ។ ប៉ុន្តែសម្រាប់ប្រទេសកម្ពុជា នេះគឺជាការតស៊ូប្រដាប់អាវុធពិតប្រាកដ

អាកាសយានដ្ឋានពោធិ៍ចិនតុង គឺជានិមិត្តរូបនៃអត្តសញ្ញាណប្រទេសកម្ពុជា ដែលមានវត្តមានផ្សាភ្ជាប់រវាងសម័យមុននិងសម័យកាលទំនើប បរិស្ថាននិងប្រជាជន ភូមិឋាននិងពិភពលោក។ ក្នុងនាមជាព្រះ​រាជ​ស្នាព្រះហស្ត​ជាទីគោរពសក្ការៈដ៏ខ្ពង់ខ្ពស់នៃសម្តេចព្រះបរមរតនកោដ្ឋ ព្រះវររាជបិតាជាតិខ្មែរ អាកាសយានដ្ឋានពោធិ៍ចិនតុងគឺជាផ្នែកមួយនៃផែនការកែប្រែមុខមាត់ប្រទេសជាតិនាសម័យកាលសង្គមរាស្ត្រនិយម ស្ថិតក្រោម​ព្រះរាជបេសកកម្មដឹកនាំដ៏ឈ្លាសវៃនៃសម្តេចព្រះបរមរតនកោដ្ឋ ព្រះវររាជបិតាជាតិខ្មែរ។ អាកាសយានដ្ឋានពោធិ៍ចិនតុងគឺជា​ទីតាំងដ៏ពិសេសមួយ ចំពោះព្រះរាជដំណើរជីវិតនៃសម្តេចព្រះបរមរតនកោដ្ឋ នរោត្តម សីហនុ ព្រះវររាជបិតាជាតិខ្មែរ