«តាំងពីតូចមកបងប្រុសខ្ញុំជាមនុស្សស្លូតបូតរួសរាយរាក់ទាក់ និងចេះជួយទុក្ខធុរៈឪពុកម្ដាយបងប្អូនជានិច្ច។ បងប្រុសខ្ញុំធ្លាប់ធ្វើការងារជាកម្មករសំណង់ និងកម្មកររោងចក្រ ដើម្បីជួយសម្រាលបន្ទុកក្រុមគ្រួសារ» នេះជាការរៀបរាប់របស់ ម៉ាក់ យ៉ា អាយុ២១ឆ្នាំ ត្រូវជាប្អូនស្រីរបស់វីរកងទ័ព ស្មឿន វ៉ិត ។ វីរកងទ័ព ស្មឿន
នៅវេលាម៉ោង៧នាទីយប់ ថ្ងៃទី២៤ ខែកញ្ញា ឆ្នាំ២០២៦ ព្រះតេជគុណ យស ផារី ជាព្រះចៅអធិការវត្តហត្ថិវនារាមក្តុល ហៅវត្តក្តុល បាននិមន្តមកបង្រៀនតា យាយ អ៊ំ ពូ មីង កុមារា
សិទ្ធិរបស់ជនជាតិភាគតិចមិនមែនជារឿងតូចតាច ឬគ្មានសារសំខាន់នោះទេ។ នៅពេលដែលមនុស្សជាតិការពារសិទ្ធិរបស់ក្រុមមនុស្សដែលងាយរងគ្រោះបំផុត ត្រូវបានមើលរំលង និងមានចំនួនតិចតួចបំផុតនោះ វាគឺមិនត្រឹមតែជាការវិនិយោគលើការរស់រានមានជីវិត និងការអភិវឌ្ឍន៍របស់ក្រុមប្រជាជនទាំងនេះតែប៉ុណ្ណោះទេ ប៉ុន្តែវាជាការវិនិយោគដែលផ្តល់ផលប្រយោជន៍ដល់អនាគតរបស់មនុស្សគ្រប់រូប។ មេរៀនដ៏សំខាន់ និងគួរឱ្យចងចាំបំផុតមួយដែលទទួលបានពីប្រវត្តិសាស្ត្រនៃអំពើប្រល័យពូជសាសន៍ ឧក្រិដ្ឋកម្មដ៏ឃោរឃៅ និងការរំលោភសិទ្ធិមនុស្ស គឺថាប្រសិនបើយើងប្រហែសបន្តិច នោះនឹងនាំឱ្យអំពើអយុត្តិធម៌តូចតាច ឈានទៅរកការគាបសង្កត់
នៅថ្ងៃទី២២ ខែកញ្ញា ឆ្នាំ២០២៦ ក្រុមការងារអគារមរតកសង្គមរាស្រ្តនិយម សម្តេចឪ-សម្តេចម៉ែ បុរីអូរស្វាយ-សែនជ័យ នៃមជ្ឈមណ្ឌលឯកសារកម្ពុជា សាខាខេត្តស្ទឹងត្រែង បាននាំយករទេះរុញថ្មីមួយគ្រឿងទៅប្រគល់ជូនលោកតា សើង សាវ៉ាង អាយុ៧៣ឆ្នាំ រស់នៅភូមិអូរស្វាយ ឃុំអូរស្វាយ ស្រុកបុរីអូរស្វាយសែនជ័យ
នៅព្រឹកថ្ងៃទី២២ ខែកញ្ញា ឆ្នាំ២០២៦ សិស្សានុសិស្សចំនួន៤នាក់ មកពីវិទ្យាល័យ ប៊ុន រ៉ានី ហ៊ុនសែន ក្តុលផ្សារ បានធ្វើដំណើរមកកាន់ផ្ទះសហគមន៍ក្តុលលើ-សាលាគរុភណ្ឌស្ទៀង ក្នុងគោលបំណងអានសៀវភៅដើម្បីបង្កើនចំណេះដឹងស្ដីពីប្រវត្តិសាស្ត្រកម្ពុជាប្រជាធិបតេយ្យ(១៩៧៥-១៩៧៩)។ ផ្ទះសហគមន៍ក្តុលលើ-សាលាគរុភណ្ឌស្ទៀង គឺជាទីតាំងតម្កល់ឯកសារ និងសៀវភៅទាក់ទងរបបកម្ពុជាប្រជាធិបតេយ្យ (១៩៧៥-១៩៧៩)
ខ្ញុំឈ្មោះ ផាន់ វណ្ណថា ភេទស្រី អាយុ៥៥ឆ្នាំ កើតនៅក្នុងភូមិបាក់ខែង ឃុំបាក់ខែង ស្រុកមុខកំពូល ខេត្តកណ្ដាល (សព្វថ្ងៃសង្កាត់បាក់ខែង ខណ្ឌជ្រោយចង្វារ រាជធានីភ្នំពេញ)។ បច្ចុប្បន្នខ្ញុំរស់នៅក្នុងភូមិសង្គមថ្មី ឃុំថ្មដា ស្រុកវាលវែង