«កាលនៅជំទង់ ខ្ញុំធ្លាប់ទៅទទួលព្រះរាជដំណើរសម្ដេចតាយាងមកសម្ពោធបុរីអូរស្វាយ ហើយពេលនោះគ្រួសារខ្ញុំរស់នៅជួបជុំគ្នាយ៉ាងរីករាយ។ ប៉ុន្តែក្រោយមក សេចក្ដីសុខទាំងនោះត្រូវបានជំនួសដោយភាពភ័យរន្ធត់ក្នុងរបបខ្មែរក្រហម នៅពេលដែលប្ដីរបស់ខ្ញុំត្រូវខ្មែរក្រហមចាប់យកទៅធ្វើទារុណកម្ម និងសម្លាប់យ៉ាងព្រៃផ្សៃ។ ខ្ញុំមិនហ៊ានយំស្រែក ឬស្រក់ទឹកភ្នែកទេ ព្រោះខ្លាចកងឈ្លបដែលយាម នៅក្រោមផ្ទះដឹង»។ ខ្ញុំឈ្មោះ ណាត ផា អាយុ៨២ឆ្នាំ
ខ្ញុំឈ្មោះ មួន ចប អាយុ៧០ឆ្នាំ កើតនៅឃុំកំពង់ដំរី ស្រុកឆ្លូង ខេត្តក្រចេះ។ បច្ចុប្បន្ន ខ្ញុំរស់នៅភូមិជំនុំពល ឃុំជាំតាម៉ៅ ស្រុកមេមត់ ខេត្តត្បូងឃ្មុំ។ ខ្ញុំមានឪពុកឈ្មោះ មួន និងម្តាយឈ្មោះ
ខ្ញុំឈ្មោះ ធុយ លី អាយុ៨២ឆ្នាំ បច្ចុប្បន្នរស់នៅភូមិជើងទឹក «ក» សង្កាត់ជើងទឹក ក្រុងព្រៃវែង ខេត្តព្រៃវែង។ ខ្ញុំគឺជាអតីតមន្ត្រីក្រសួងផែនការ (ចូលនិវត្តន៍)។ កាលពីមុន ខ្ញុំគឺជាសិស្ស និងបានប្រឡងបញ្ចប់ថ្នាក់នៅសម័យសង្គមរាស្ត្រនិយម ប៉ុន្តែពេលរបបខ្មែរក្រហមឡើងគ្រប់គ្រងប្រទេស
នៅថ្ងៃទី២ ខែកញ្ញា ឆ្នាំ២០២៦ គឺជាថ្ងៃបើកបវេសនកាលឆ្នាំសិក្សាថ្មី សិស្សានុសិស្សរស់នៅតាម បណ្តាភូមិ និងកោះនានាក្នុងស្រុកបុរីអូរស្វាយសែនជ័យ ខេត្តស្ទឹងត្រែង បានធ្វើដំណើរត្រឡប់មកកាន់សាលារៀនរៀងៗខ្លួន ដើម្បីបន្តការសិក្សារបស់ខ្លួន។ ក្រោយបញ្ចប់កម្មវិធីបើកបវេសនកាលនៅសាលា ប្អូនៗសិស្សានុសិស្សមកពីអនុវិទ្យាល័យអូរស្វាយ ចំនួន១៣នាក់ រួមមាន ៖
ខ្ញុំឈ្មោះ អុច អន អាយុ៧២ឆ្នាំ សព្វថ្ងៃរស់នៅភូមិតាកោ សង្កាត់តាកោ ក្រុងព្រៃវែង ខេត្តព្រៃវែង។ ខ្ញុំមានឪពុកឈ្មោះ អ៊ុច បុង និង ម្តាយឈ្មោះ ហ៊ូ រ៉ូ។
កាលពីថ្ងៃទី១ ខែតុលា ឆ្នាំ ២០២៦ កន្លងមក លោក Reagan Ashley មន្ត្រីការិយាល័យអភិវឌ្ឍន៍ យុវជន នៃអង្គការ «បេសកកម្មគ្រិស្តសាសនាកម្ពុជា (Cambodia Christian Ministries