ខ្ញុំបាទឈ្មោះ កៃ ដុកឡុង សូមប្រកាសរកបងប្អូនដែលបានបាត់ខ្លួននៅប្រទេសកម្ពុជា ឈ្មោះ ឡ អ៊ីុហួយ ហៅ នាវ នាវ (ស្រី) កើតនៅឆ្នាំ១៩៦៦ នៅទីក្រុងភ្នំពេញ ដែលត្រូវជាបងប្អូនជីដូនមួយ។ នៅក្នុងអំឡុងឆ្នាំ១៩៧៨-១៩៧៩ នាងមានអាយុប្រហែល១២ ឬ១៣ឆ្នាំ។ ឪពុករបស់នាងគឺជាបងប្រុសធំទីពីររបស់ម្តាយខ្ញុំ។

ព័ត៌មានថ្មីៗ

យ៉ាម ប៉ាឡាត់ គឺជាឈ្មោះអ្នកទោសរបស់អង្គការម្នាក់ មានអាយុ២៦ឆ្នាំ ជនជាតិព្នង មានស្រុកកំណើតនៅភូមិរំបាង ឃុំណាំប៉ាក់ ស្រុកអណ្តូងពេជ ខេត្តរតនគិរី។ ឪពុកម្តាយរបស់ ប៉ាឡាត់ ត្រូវបានអង្គការចាប់ខ្លួននៅឆ្នាំ១៩៧០ និងបានបាត់ខ្លួនរហូតតាំងពីពេលចាប់ខ្លួនមក។ ចំណែក ប៉ាឡាត់ ផ្ទាល់វិញ ក៏ត្រូវអង្គការចាប់ខ្លួននៅចុង

(23-កុម្ភៈ-2017)
 
សហចៅក្រមស៊ើបអង្កេត បានលើកលែងការចោទប្រកាន់សំណុំរឿងនេះ​​ ដោយសារថា តាមរយៈការវាយតម្លៃរបស់សហចៅក្រមស៊ើបអង្កេត លើភស្តុតាងដែលប្រមូលបាននៅក្នុងអំឡុងពេលស៊ើបសួរ អ៊ឹម​ ចែម មិនស្ថិតនៅក្រោមយុត្តាធិការបុគ្គលរបស់ អ.វ.ត.ក ឡើយ។ នេះមានន័យថា អ៊ឹម​ ចែម មិនមែនជាមេដឹកនាំជាន់ខ្ពស់ ឬក៏ជាជនម្នាក់ក្នុងចំណោម
(23-កុម្ភៈ-2017)

អ៊ឹម យឿត មុនរបបខ្មែរក្រហម ធ្វើជាគ្រូបង្រៀន ហើយនៅក្នុងរបបខ្មែរក្រហម យឿត ត្រូវបានអង្គការចាត់ជាប្រជាជនថ្មី និងរស់នៅស្រុកភ្នំសំពៅ តំបន់៣ ភូមិភាគពាយ័ព្យ។ នៅក្នុងចម្លើយសារភាពរបស់ យឿត ដែលមានចំនួន៣៣ទំព័រ យឿត បានរៀបរាប់ពីសកម្មភាពរបស់ខ្លួនក្នុងការប្រឆាំងនឹងអង្គការ ការរៀបចំគម្រោង និងខ្សែសង្វាក់

(22-កុម្ភៈ-2017)

មជ្ឈមណ្ឌលឯកសារកម្ពុជាប្រមើលមើលកម្មវិធីសិក្សាអំពី សន្តិភាពមួយ ដែលបំពេញបន្ថែមដល់សេចក្តីថ្លែងការណ៍របស់អាស៊ាន ស្តីពីចលនាសកលនៃភាពអព្យាក្រឹត្យ និងសន្ធិសញ្ញាដទៃ ទៀតដែលត្រូវបានទទួលស្គាល់ជាសកលដូចជា អនុសញ្ញាស្តីពីការ បង្ការ និងការផ្តន្ទាទោសឧក្រិដ្ឋកម្មប្រល័យពូជសាសន៍ និងសេចក្តី

(22-កុម្ភៈ-2017)

១) អំពីលទ្ធផលនៃការអនុវត្តភារកិច្ចនយោបាយរបស់ បក្សឆ្នាំ១៩៧៦
ក្នុងរយៈ៦ខែកន្លងទៅនេះ បក្សយើងបានដឹកនាំប្រជាជនយើង សម្រេចបានលទ្ធផលដ៏ល្អប្រពៃ ក្នុងការអនុវត្តភារកិច្ចនយោបាយរបស់បក្សឆ្នាំ១៩៧៦។

(22-កុម្ភៈ-2017)
ព័ត៌មានថ្មីៗ
ទំព័រស្រាវជ្រាវគ្រួសារ
ជារៀងរាល់ឆ្នាំនៅថ្ងៃបុណ្យកាន់បិណ្ឌចូលមកដល់ ក្រុមគ្រួសាររបស់ខ្ញុំបាននាំគ្នារៀបចំចង្ហាន់ជាច្រើនមានដូចជាបាយ សម្ល បង្អែមផ្លែឈើ នំនែកនិងទៀនធូបយកទៅវត្តដើម្បីប្រគេនដល់ព្រះសង្ឃដែលគង់នៅតាមទីវត្តអារាម។ ម៉ាក់តែងតែប្រាប់ខ្ញុំជារឿយៗថា ការយកម្ហូបអាហារទៅវត្តដើម្បីឧទ្ទិសកុសលទៅដល់ជីដូនជីតា
ខ្ញុំជាកូនច្បងនៅក្នុងគ្រួសារមួយដែលមានសមាជិក៦នាក់ៈ លោកយាយរបស់ខ្ញុំ ម៉ាក់របស់ខ្ញុំ ខ្លួនខ្ញុំ និងប្អូនស្រីប្រុសរបស់ខ្ញុំ៣នាក់ (ប៉ារបស់ខ្ញុំស្លាប់នៅឆ្នាំ១៩៨៩)។ ម៉ាក់របស់ខ្ញុំជាអាជីវករ។ ប្អូនៗរបស់ខ្ញុំនៅរៀននៅឡើយ។ ក្នុងជីវភាពដ៏សមរម្យ យើងទាំងអស់គ្នារស់នៅប្រកបដោយសុភមង្គលនិងឯករាជ្យភាព។
កាលពីរដូវភ្ជុំបិណ្ឌដែលទើបតែកន្លងទៅថ្មីៗនេះ ក្រុមគ្រួសាររបស់ខ្ញុំបានធ្វើម្ហូបអាហារយកទៅប្រគេនព្រះសង្ឃនៅវត្តតាភេម នៅក្នុងស្រុកអង្គស្នួល ខេត្តកំពង់ស្ពឺ និងវត្ត៤ទៀតនៅក្នុងខេត្តកំពង់ធំ និងកំពង់ចាម ដើម្បីឧទ្ទិសកុសលទៅឲ្យញាតិសន្តានដែលបានស្លាប់ទៅ ជាពិសេសឧទ្ទិសកុសលទៅដល់លោកតា និងពូរបស់ខ្ញុំដែលបាន
ម្តាយរបស់ខ្ញុំឈ្មោះ ជុំ សារិន ជាម្តាយមួយរូបដែលមានព្រហ្មវិហារធម៌ចំពោះកូនៗ។ ទោះបីម្តាយខ្ញុំមានវ័យចំណាស់ទៅហើយក្តី ក៏គាត់នៅមានការចងចាំល្អ និងនៅតែរស់រវើកក្នុងការងាររកប្រាក់កម្រៃចិញ្ចឹមកូនៗទាំងអស់ ឲ្យបានរៀនបានសូត្ររហូតដល់មានការងារធ្វើគ្រប់ៗគ្នា។
ក្នុងឆ្នាំ១៩៧៣ សង្គ្រាមរវាងរដ្ឋាភិបាល លន់ នល់ និងខ្មែរក្រហមកាន់តែវឹកវរខ្លាំងឡើងៗ។ គ្រប់ប្រព័ន្ធគមនាគមន៍ និងជំនួញទាំងក្នុងនិងក្រៅប្រទេសត្រូវកាត់ផ្តាច់។ លុះដល់ថ្ងៃទី១៧ ខែមេសា ឆ្នាំ១៩៧៥ ខ្មែរក្រហមដណ្តើមអំណាចបានទាំងស្រុងនៅក្នុងកណ្តាប់ដៃ។ ប្រជាជនទូទាំងប្រទេសសប្បាយរីករាយ ហើយអបអរសាទរនឹងកងទ័ព
ខ្ញុំកើតនៅភូមិព្រែកតាកូវ (អតីតភូមិព្រែកថោង) ស្រុកខ្សាច់កណ្តាល ខេត្តកណ្តាល។ ខ្ញុំមានបងប្អូន៨នាក់។ ខ្ញុំគឺជាកូនទី៦។ ម្តាយខ្ញុំប្រកបរបរត្បាញ ចំណែកឪពុកខ្ញុំប្រកបរបរធ្វើស្រែចម្ការនិងជាជាងឈើ។ ដើមឆ្នាំ១៩៧៥ ប្រជាជនក្នុងភូមិរបស់ខ្ញុំទាំងអស់បានភៀសខ្លួនចេញពីភូមិដើម្បីគេចពីគ្រាប់ផ្លោង។ ម្តាយរបស់ខ្ញុំត្រូវបានឪពុកខ្ញុំ
   
ទំព័រស្រាវជ្រាវគ្រួសារ
ទស្សនាវដ្តីនៃមជ្ឈមណ្ឌលឯកសារកម្ពុជា
ចំណងជើងវិទ្យុ
ឯកសារវីដេអូ
ឯកសារវីដេអូ
កម្រងរូបថត